Door Tom Abel
Virtuele knokploegen - aangemoedigd door verwerpelijke politieke partijen - komen burgers die strijden voor een eerlijke participatie en behandeling de les lezen over fatsoen en respect. Een moraliserende kruistocht bij gebrek aan argumenten, zo oud als de weg naar Jeruzalem. Over de inhoud gaat het deze knokploegen zelden of nooit of ze lopen met de staart tussen de benen weg bij de eerste de beste tegenwerping. Het is vooral een kansloze en meewarige poging om ongewenste tegenstanders te isoleren. Een poging die telkens op niets uitloopt en vooral de lach opwekt.
Moraalridders
Normaal spreek ik nooit over fatsoen en respect. Het leidt nergens toe omdat er geen normen voor bestaan, iedereen er een andere definitie voor hanteert en meestal ook als afleidingsmanoeuvre wordt ingezet om het maar niet over de inhoud te hebben. Het is net zo met beledigen. Mensen kunnen zich door van alles en nog wat beledigd voelen, maar steeds weer blijkt dat het vooral iets zegt over deze mensen zelf en hun persoonlijke opvattingen die zij graag aan anderen opleggen. Dat hebben wij het laatste decennium weer honderden keren kunnen zien. Als de heersende moraal of mores wordt aangevallen - met zijn overduidelijke eigen oogkleppen - dan wordt de boodschapper al gauw onfatsoen verweten om hem maar in het jasje te persen dat anderen zo graag zien. De komst van GeenStijl - of het internet om het breder te beschouwen - was wat dat betreft een zegen voor het debat, de vrije samenleving en de journalistiek, ook al wordt zij door hooghartige moraalridders buiten de orde verklaard. Een kansloze exercitie die het belang van dit nieuwe medium alleen maar bevestigt en haar bestaansrecht - nee, bestaansplicht - steeds weer onderstreept.
Small place in a big world
Het Zoetermeerse stadsbestuur is ook zo’n beschermd en provinciaals
ecosysteem, met zijn eigen moraal en opvattingen over hoe u zich moet gedragen,
welke normen er voor u gelden en hoe u zich dient te uiten. O, wat zou ik GeenStijl graag eens de bezem zien halen door deze stad. Heeft zij nog geen filialenbeleid? Want er zijn zoveel zaken mis en er wordt op zo’n stuitende en denigrerende wijze met burgers omgegaan, dat het een paradijs is voor dit soort vastbijtende rebellen. Maar voor deze ene keer leef ik mij zelf even uit en zet ik wat voorbeelden op een rij van onfatsoen, gebrek aan respect en schofferingen, althans in de definitie zoals ik die hanteer. Daarna kan beter niemand er nog over beginnen, want ik lust die vooringenomen en moraliserende vingertjes rauw.
Het Zoetermeerse stadsbestuur is ook zo’n beschermd en provinciaals
ecosysteem, met zijn eigen moraal en opvattingen over hoe u zich moet gedragen,
welke normen er voor u gelden en hoe u zich dient te uiten. O, wat zou ik GeenStijl graag eens de bezem zien halen door deze stad. Heeft zij nog geen filialenbeleid? Want er zijn zoveel zaken mis en er wordt op zo’n stuitende en denigrerende wijze met burgers omgegaan, dat het een paradijs is voor dit soort vastbijtende rebellen. Maar voor deze ene keer leef ik mij zelf even uit en zet ik wat voorbeelden op een rij van onfatsoen, gebrek aan respect en schofferingen, althans in de definitie zoals ik die hanteer. Daarna kan beter niemand er nog over beginnen, want ik lust die vooringenomen en moraliserende vingertjes rauw.
Here we go…
Wat denkt u van een politieke partij die burgers oproept om bepaalde - volkomen legitieme - actiegroepen te mijden en hen te isoleren met een cordon sanitaire. Een partij die ook serieus aan eigenaren van journalistieke titels heeft gevraagd of hun fora niet kunnen worden gesloten, omdat burgers er onverbloemd, maar binnen de forumregels, hun mening geven. Heb je het ooit zo brutaal en onfatsoenlijk meegemaakt?
Wat denkt u van een politieke partij die burgers oproept om bepaalde - volkomen legitieme - actiegroepen te mijden en hen te isoleren met een cordon sanitaire. Een partij die ook serieus aan eigenaren van journalistieke titels heeft gevraagd of hun fora niet kunnen worden gesloten, omdat burgers er onverbloemd, maar binnen de forumregels, hun mening geven. Heb je het ooit zo brutaal en onfatsoenlijk meegemaakt?
Een burgemeester die alleen met jongeren wil praten op belachelijke voorwaarden, terwijl zij juist onterecht beschuldigd rondlopen en nog steeds wachten op excuses die de autoriteiten weigeren te geven. Of een wethouder die achter de rug om van een groepering met serieuze aanhang, met andere groeperingen probeert tot overeenstemming te komen en hen met hapje en drankje paait, gewoon om het proces te manipuleren. Hoe respectloos wil je het hebben?
Een wethouder die een juridisch advies zo omvormt in een nota dat hij gelijk lijkt te krijgen, maar niet heeft. En als dit ontdekt wordt en verder onderzoek wordt gevraagd hij dit bot weigert en zelfs het juridisch bureau een spreekverbod oplegt. Hoe grof wil je het hebben?
Een gemeentebestuur dat rancuneus met boetes en bestuursdwang dreigt als een actiegroep het waagt om kortstondig onschuldige pamfletjes op te hangen, terwijl dat bestuur zelf voortdurend de regels aan haar laars lapt, afspraken en beloftes niet nakomt, verordeningen niet uitvoert en selectief handhaaft. Of een gemeente die een burgerinitiatief niet-ontvankelijk wil verklaren omdat het niet strikt aan de regeltjes voldoet,maar tegelijkertijd al jaren niets doet tegen het niet naleven van de participatieverordening waar dat burgerinitiatief nota bene over gaat. Hoe stuitend selectief ben je dan wel niet?
Een gemeente die leugens verkondigt bij de Nationale Ombudsman. Een gemeente ook die brutaal argumenten en feiten gebruikt in de verdediging van plannen, maar waar na grondig onderzoek door burgers helemaal niets van blijkt te kloppen. Een wethouder die kritische en terechte vragen steeds onbeantwoord laat, omdat de antwoorden hem niet uitkomen en in een slecht daglicht stellen.
Het creatief en met eenregelige brief niet-ontvankelijk verklaren van burgers die goed onderbouwd bezwaar maken tegen gevolgde procedures die aantoonbaar bomvol fouten waren, alleen maar om gezichtsverlies te voorkomen. Maar deze burgers wel doodleuk eerst twee uur de blaren op hun tong laten praten in een nephoorzitting! Hoe brutaal en schofferend wil je het hebben?
Het doordrukken van plannen waarbij in zogenaamde participatietrajecten
duidelijk wordt gestuurd op vooraf bekokstoofde oplossingsvarianten. Waarbij bepaalde informatie wel wordt gepresenteerd, maar andere informatie juist weer niet. Waarbij argumenten voor voorkeursvarianten worden uitvergroot en opgeleukt en argumenten voor ongewenste varianten worden genegeerd of gebagatelliseerd, zo deze varianten al mogen meedingen. Hoe manipulatief en onheus wil je het hebben?
duidelijk wordt gestuurd op vooraf bekokstoofde oplossingsvarianten. Waarbij bepaalde informatie wel wordt gepresenteerd, maar andere informatie juist weer niet. Waarbij argumenten voor voorkeursvarianten worden uitvergroot en opgeleukt en argumenten voor ongewenste varianten worden genegeerd of gebagatelliseerd, zo deze varianten al mogen meedingen. Hoe manipulatief en onheus wil je het hebben?
Een bezorgde burger die met veel energie de regels van de democratie tracht te volgen en een - sowieso al moeilijk afdwingbaar - referendum over een zwembad wil organiseren en daar ook ruim voldoende handtekeningen voor ophaalt, maar zich gedwarsboomd ziet door een halsstarrige, met selectief regelfetisjisme behepte gemeente, die feilloos weet hoe zij burgerbetrokkenheid de grond in moet trappen.
Bestuurders die keer op keer hun afspraken niet nakomen, ook al liggen deze zwart-op-wit vast en worden zij er talloze malen aan herinnerd. Het gauw aanpassen van websites als uit teksten blijkt dat dat gedane beloftes wederom niet zijn nagekomen en deze aanpassing zodanig doen dat het lijkt alsof het wel zo is.
Een gemeente die vol trots twittert en facebookt dat zij is genomineerd voor een prijs, maar waar na onderzoek blijkt dat zij gewoon zichzelf heeft genomineerd. Wethouders die als slechte tweedehandsautoverkopers het ene na het andere zogenaamde succes de ether intwitteren, maar de balken in hun eigen ogen en die van hun falende apparaten steeds vakkundig en bewust onder het tapijt schoffelen.
Een rekenkamercommissie die een rapport opstelt met voorbeelden van slechte participatie, de informatie daarvoor uitsluitend ophaalt bij ambtenaren die er verantwoordelijk voor waren, geen weerwoord vraagt bij partijen die deze slechte participatie ondergingen en ook categorisch weigert dit euvel te herstellen als daar herhaaldelijk om wordt gevraagd? Hoe kwalijk wil je het hebben?
Het zodanig opstellen en publiceren van gespreksverslagen op de gemeentelijke website dat de waarheid geweld wordt aangedaan, maar waarbij de betrokken gesprekspartners geen mogelijkheid hebben om de tekst te becommentariëren of aan te passen. Hoe 1984 wil je het hebben?
Het vrolijk rondfietsen in een wijk en de ene na de andere triviale opening of onthulling doen en daarbij niets-aan-de-hand fotomomentjes met lachende burgers arrangeren, maar intussen weigeren op bezoek te gaan bij groeperingen die je al zolang onderbouwd wijzen op ferme tekortkomingen. Het doodleuk eenzijdig en zonder reden opzeggen van overeengekomen periodieke overleggen.
Bestemmingsplannen er doorheen jassen, liefst vlak voor of in de zomer zodat er bijna geen tegenspraak kan worden georganiseerd. Of bestemmingsplannen creatief interpreteren, volkomen tegen de geest van hun bedoeling in. Jarenlang een incestueuze klachtenprocedure in stand houden, waarbij het college van B&W zelf als beroepsorgaan fungeerde met alle “Wij van WC-eend’ gevolgen van dien. Hoe brutaal wil je het hebben?
Een uitermate rancuneuze houding van verschillende gezagsdragers en ambtenaren als zij worden geconfronteerd met vasthoudende actiegroepen die het bij tijd en wijle ook nog beter blijken te weten. Groepen die het niet zelden moeten ontgelden en terechtkomen in een bizar spel van tegenwerking en represailles. Hoe schokkend wil je het hebben?
Elke keer na flinke missers en voor burgers nadelige processen op ontroerende wijze beterschap beloven, maar het de volgende keer precies en bewust weer zo doen. Elke tegenstand zien als een kwaad dat bestreden moet worden op weg naar het eigen gelijk dat linksom of rechtsom gehaald moet worden. Informatiebijeenkomst zo insteken dat bepaalde onderwerpen niet aan de orde (mogen) komen of deze zo uitsmeren in de tijd dat er geen oploopjes kunnen ontstaan van serieuze tegenstanders die voor reuring zorgen.
Tot slot
Fatsoen? Respect? Als je zo vaak bent geschoffeerd, gemanipuleerd, afgeserveerd, gekleineerd, bedonderd, misleid en voorgelogen…dan ben je even iets minder zachtzinnig. Wat die moraalridders van het gezellige rituele stadhuisclubje jou ook willen voorschrijven en opdringen…
