Op 8 maart jl. is het rapport “De toekomst van DSW Rijswijk e.o.” gepresenteerd. In dit rapport over de Dienst Sociale Werkvoorziening staan zaken waar de LHN zich ernstige zorgen om maakt.
De nieuwe Wet werken naar vermogen maakt het nodig dat gemeenten opnieuw kijken naar hun re-integratiebeleid en naar de rol die de DSW daarin kan vervullen. De bezuiniging op de rijkssubsidie voor het SW-bedrijf betekent voor de gemeente een groot financieel risico.
“Een ordinaire bezuiniging dus eerder dan een door inhoud gedreven verbetering van het beleid voor kwetsbare inwoners in onze stad” meent Ellen Willemsen, woordvoerder van de Lijst Hilbrand Nawijn. “Tijdens de bijeenkomst van 8 maart jl. hebben wij ons er over verbaasd dat de gemeenten deze nieuwe wet ook wilden en dat de drie deelnemende gemeenten juist al geruime tijd bezig waren in de sfeer van de nieuwe Wet”. Onze zorg ligt bij het effect van de maatregelen voor de kwetsbare mensen in onze Zoetermeerse samenleving en de mensen die hen omringen.
De grote verandering is het voeren van regie door de gemeente op de reguliere arbeidsuitstroom (“de gemeente kent de mensen”) met verantwoordelijkheid voor overige uitstroom en inhuur van re-integratiebedrijven bij de sociale dienst. Maar is het omvormen van de DSW naar een “beschut werkbedrijf” voor groepsdetacheringen en AWBZ beschermde zorg en het leggen van genoemde gemeentelijke regie wel goed voor onze inwoners in een kwetsbare positie? Is de ambitie om zoveel mogelijk inwoners met een beperking te laten werken op de reguliere arbeidsmarkt niet te hoog gegrepen? Willemsen vervolgt: “Het budget van de drie gemeenten neemt in vijf jaar sterk af. Zonder maatregelen zou het tekort op de DSW fors oplopen. Maar welke gevolgen gaat dit scenario hebben voor de gemeentelijke sociale dienst in termen van kennis, deskundigheid, formatie en financiën”.
Waarmee krijgen de Zoetermeerders die van de DSW gebruik maken, straks te maken?
Mensen met een indicatie, die straks buiten de boot vallen en terugvallen in de Wwb, zien de gevolgen als zij bij hun ouders (komen te) wonen en er een gezinsinkomen is. Zij krijgen dan geen uitkering meer op grond van de Wwb. Deze mensen zijn dan uit beeld bij de sociale dienst en de DSW. Willemsen sluit af met: “de LHN vraagt zich af of deze dan niet-uitkeringsgerechtigden onder de nieuwe wetgeving nog een traject aangeboden krijgen en zo ja door wie en onder wiens verantwoordelijkheid”. De LHN wenst ondanks de benodigde bezuinigingen ieder mens “werken naar vermogen” toe, maar dan ook echt naar vermogen!
Schriftelijke vragen
Op 8 maart jl. heeft de bijeenkomst over de DSW Rijswijk, Zoetermeer en Leidschendam-Voorburg plaatsgevonden waarbij het rapport “De toekomst van DSW Rijswijk e.o.” is gepresenteerd. Daarbij werden door uw college enkele opmerkingen gemaakt die bij ons vragen hebben opgeroepen. Met het stellen daarvan geven wij uiting aan onze zorgen voor kwetsbare inwoners in Zoetermeer, die de gevolgen zullen merken van het ingezette Kabinetsbeleid. Uit genoemd rapport: “De nieuwe Wet maakt het noodzakelijk dat gemeenten opnieuw kijken naar hun re-integratiebeleid en naar de rol die het sw-bedrijf daarin kan vervullen. De tweede ontwikkeling is de bezuiniging op de rijkssubsidie voor het sw-bedrijf. Zonder aanvullende maatregelen betekent deze bezuiniging een groot financieel risico voor de gemeente.
Een ordinaire bezuiniging dus eerder dan een door inhoud gedreven verbetering van het beleid. Tijdens de bijeenkomst van 8 maart jl. hebben wij ons er over verbaasd dat werd aangegeven dat “de gemeenten deze wet (Wwnv) ook wilden” en dat “de drie deelnemende gemeenten juist al geruime tijd bezig waren in de sfeer van de nieuwe Wet”. De LHN hoort in dat kader graag of ook het college zich zorgen maakt over het effect van de maatregelen voor de kwetsbare mensen in onze Zoetermeerse samenleving en de mensen die hen omringen.
Geschetst werden de drie scenario’s die door onderzoeksbureau Iroko waren voorgelegd, waarvan scenario 1 bij de colleges de voorkeur heeft. Dit betreft het voeren van gemeentelijke regie op de reguliere arbeidsuitstroom (“de gemeente kent de mensen”) met verantwoordelijkheid voor overige uitstroom en inhuur re-integratiebedrijven bij de sociale dienst.
Naar aanleiding hiervan heeft de LHN de volgende vragen.
Wat vindt het college van de maatregelen in de Wwnv voor het sw-bedrijf en in welke relatie moet de raad deze zien ten opzicht van scenario 1 (gemeentelijke regie)?
Is het omvormen van de DSW naar een “beschut werkbedrijf” voor groepsdetacheringen en AWBZ beschermde zorg, en het leggen van gemeentelijke regie op reguliere arbeidsuitstroom (“de gemeente kent de mensen”) zonder precedent voor de kwetsbare mensen in onze Zoetermeerse samenleving?
De gemeente moet in scenario 1 zelf zorgen voor hulp aan de mensen en aan arbeidsontwikkeling. Het budget van de drie gemeenten neemt in vijf jaar sterk af. Zonder maatregelen zou het tekort op de DSW fors oplopen. Maar welke gevolgen gaat scenario 1 hebben voor de gemeentelijke sociale dienst in termen van kennis, deskundigheid, formatie en financiën? Komen de kosten daarvan terug in de Perspectiefnota?
Gemeenten worden door de Wwnv verantwoordelijk voor een grotere, maar vooral complexere groep uitkeringsgerechtigden. De rijksoverheid bezuinigt bovendien op het gecombineerde budget voor re-integratie van bijstandsgerechtigden en de uitvoering van de sociale werkvoorziening. Welke effecten voorziet het college voor de Zoetermeerse inwoners die van het sw-bedrijf gebruik maken?
Kan het college aangeven of er mensen met een indicatie straks buiten de boot gaan vallen en terugvallen in de Wwb. En wat er gebeurt als deze mensen bij hun ouders (komen te) wonen en er een gezinsinkomen is? Zij krijgen dan geen uitkering meer op grond van de Wwb. Deze mensen dan ook uit beeld bij de sociale dienst en DSW.
Krijgen niet-uitkeringsgerechtigden (nuggers) onder de nieuwe wetgeving nog een traject aangeboden en zo ja door wie en onder wiens verantwoordelijkheid?
Er komt een transitieplan dat voor 1 mei aanstaande bij het rijk moet worden ingediend. Is dat de reden waarom behandeling in de drie commissies van de deelnemende gemeenten plaatsvindt en de raden geen mogelijkheid hebben om uitspraak te doen?
Is de ambitie om zoveel mogelijk inwoners met een beperking te laten werken op de reguliere arbeidsmarkt niet te hoog gegrepen? Hoe ziet het college deze ambitie in het perspectief van de gevolgen voor kwetsbare inwoners in Zoetermeer?
Als je de verhalen leest, bijvoorbeeld op www.laatzenietvallen.nl dan geven die een vrij somber beeld. Zijn dit soort situaties in Zoetermeer mogelijk, of dienen die op andere manier te worden gelezen?
Namens de fractie van de
Lijst Hilbrand Nawijn,
Ellen Willemsen
donderdag 22 maart 2012
LHN: Zorgen om de DSW
