Begin Juli, toen de berichtgeving over de
vluchtelingen zich nog beperkte tot Lampedusa, was ik in Belgrado. Toen ik daar
aan kwam op het centraal station lag dat bezaaid, letterlijk bezaaid met mensen;
mannen, vrouwen en kinderen. Ze lagen daar als zwervers op karton, vervuild,
ontredderd.
Mijn eerste reactie was: wegwezen hier. Mijn eerste emotie was: bang. Ik
voelde me een hele grote, blonde, zak met geld en als ik maar niet gerold ging
worden of erger… . Op mijn hakken, met mijn trolley achter mij sloop ik het
perron af. En terwijl ik dat deed dacht ik: nee. Dit doe ik niet. Dit wil ik
niet. Wie zijn deze mensen? Wat gebeurd hier? Het was daar, dat omvang van de
het vluchtelingenprobleem tot mij doordrong. Ik kon niet anders dan met een brok
in mijn keel luisteren naar hun verhalen. Ik kon niet anders dan mijzelf
realiseren hoeveel geluk ik heb doordat ik in Zoetermeer woon en nooit bang ben
voor mijn leven of het leven van mijn man of van mijn kinderen.
Ik was in Belgrado voor het CDA en sprak met Servische politici. Hun
vraagstuk, is inmiddels mijn vraagstuk, een ieders vraagstuk en een ongelofelijk
lastig vraagstuk.
Om onze mening te vormen is het CDA samen met SP, Zó! en CU-SGP de straat op
gegaan en we hebben gesprekken gevoerd over de vluchtelingen. Dat was ontzettend
goed om te doen. Alle partijen waren overigens uitgenodigd om mee te doen. We
hebben mensen in het stadshart gevraag of we vluchtelingen in Zoetermeer moeten
opvangen en zo ja, hoe?
Wat blijkt: heel veel Zoetermeerders zijn bereid om mensen op te vangen.
Gewoon als mens tot mens. Iedereen kent de hartverscheurende verhalen van de
overvolle gammele bootjes, de dode verstekelingen, mensen die wachten in de
modder en de regen bij de grenzen. Deze mensen kan je niet de rug toe keren.
Er is ook een groep mensen dat heel duidelijk zegt: Nee, geen vluchtelingen
in Zoetermeer. Laat ze terug gaan naar hun eigen land.
De vluchtelingen, het is een heel lastig vraagstuk.
Wat ik het liefst wil is dat er vrede komt in Syrië, Eritrea, Afghanistan,
Pakistan. Het liefst wil ik de mensensmokkelaars stoppen en berechten. Het
liefst wil ik dat vluchtelingen goed worden opgevangen in de regio. Het liefst
wil ik dat mensen niet hoeven te vluchten. Het zijn allemaal discussies waar ik
geen onderdeel van ben als gemeenteraadslid. Ik ben verantwoordelijk hier, in
Zoetermeer.
En het feit is: ze zijn er en in hele grote aantallen. Feit is: dat er niet
voldoende opvang capaciteit is in Nederland en dit kabinet doet een beroep op
ons. Dan vindt het CDA dat Zoetermeer als grote stad – 17de stad van Nederland,
3de stad van Zuid-Holland – niet kan zeggen: hou ze maar buiten de deur. Wèl in
Zoeterwoude, wèl in Voorburg, wèl in Pijnacker, maar niet in Zoetermeer?
We moeten opvang regelen. De crisisopvang moeten we gewoon doen. De
huisvesting van statushouders is een wettelijke verplichting.
Het heeft wel consequenties: voor de woningmarkt, voor de arbeidsmarkt, voor
het samen leven en het kost geld. Mensen in Zoetermeer hebben hier zorgen over
en terecht.
Het CDA wil daarom dat het college creatieve initiatieven voor vergroting van
het woningaanbod gaat verzamelen. Dit is noodzakelijk. Het draagvlak voor de
huisvesting van statushouders valt of staat met de doorstroom van
woningzoekenden. In de gesprekken met de stad zijn mogelijkheden geboden door
particulieren en maatschappelijke organisaties over huisvesting. Bestudeer deze
met een positieve grondhouding. Het moet uiteraard wel blijven gaan om
menswaardige huisvesting. Tijdens de stadsgesprekken hebben veel mensen te
kennen gegeven de vluchtelingen te willen helpen, te willen leren kennen. Betrek
deze mensen bij de integratie. Alleen door elkaar te kennen kan je samen leven.
En dit alles kost geld. Deze kosten staan nog niet vermeld in onze begroting die
we gisteren in de eerste termijn hebben besproken. Het CDA wil de bedragen en de
afwegingen wel kennen.
Mensen in nood zijn welkom hier. En wij, stadsbestuur, hebben te zorgen voor
goede integratie, voor ruimte op de woningmarkt, zodat iedereen hier een plek
kan hebben.
donderdag 5 november 2015
CDA Zoetermeer : 'Mensen in nood zijn welkom!'
