Samenspraak Zoetermeer: 'Geen woorden, maar daden!'

‘Geen woorden, maar daden’. Dat gezegde spreekt mij als geboren Rotterdammer natuurlijk enorm aan. En niet alleen waar het voetbal betreft. Het geldt eigenlijk op elk terrein. Woorden zijn vaak nodig, om ideeën te delen, om plannen te maken, om af te stemmen. Maar het zijn de daden, het uiteindelijke resultaat, waar het om gaat.

Bijvoorbeeld op het terrein van inspraak en participatie door inwoners en bedrijven bij de dingen die de overheid allemaal doet. ‘Samenspraak’ noemt het huidige Zoetermeerse college van burgemeester en wethouders dat. En dat samenspraak heeft het college bij zijn aantreden, begin 2014, benoemd tot het grootste speerpunt van het gemeentelijke beleid voor deze collegeperiode.

Maar wat is er tot nu toe bereikt op het terrein van samenspraak? De afgelopen weken is er door de gemeenteraad diverse malen over gesproken met verantwoordelijk wethouder Paalvast (D66). Vele woorden had de wethouder te melden. En papier, veel papier. Maar geen daden. Er kan niet gezegd worden dat inwoners en bedrijven in Zoetermeer al betere inspraak en participatie ervaren.

Integendeel, het lijkt wel alsof de afgelopen anderhalf jaar inspraak en participatie vaker mis ging dan in de vier jaar daarvoor, tijdens de vorige collegeperiode. Vooral door de inwoners wordt er gemopperd. Ze voelen zich niet gehoord door de gemeente; ze worden pas geïnformeerd als er van alles al vaststaat; waar ze denken inspraak te hebben (tweerichtingscommunicatie), blijkt de gemeente alleen informatie te verstrekken (éénrichtingscommunicatie) etc. etc.

Zelf zag ik ook zaken die keer op keer misgingen. Zoals bij de terugkoppeling naar de insprekers en andere belanghebbenden na afloop van een samenspraaktraject. Die zouden dan te horen moeten krijgen òfwel dat er tegemoet wordt gekomen aan hun bezwaren en opmerkingen, òfwel dat hen op een duidelijke en begrijpelijke manier wordt uitgelegd waarom daaraan niet kan worden tegemoetgekomen. Maar dat gebeurde keer op keer niet. En dan voel je je – terecht – niet gehoord door de gemeente.
Omdat er uit al de klachten van inwoners en bedrijven drie rode draden zichtbaar werden, heeft de CDA-fractie die eind vorig jaar opgeschreven in de motie ‘Samenspraak: samen spreken, samen luisteren en samen doen!’. 1) Gemeente, start een samenspraaktraject in een zo vroeg mogelijk stadium op, 2) leg zo veel mogelijk ‘de vraag’ op tafel en niet de zelfbedachte ‘oplossing’ en 3) stel je als gemeente coöperatief op in plaats van defensief. Maar de verantwoordelijk wethouder ontraadde de motie aan de gemeenteraad, waarop de meerderheid niet vóór die motie stemde.


Nuttige tips kun je in de wind slaan, maar dan moet je wel je zaken op orde hebben. En dat heeft de wethouder niet als het gaat om zijn ‘samenspraak’. Veel papier, veel woorden, maar nog geen resultaten. En dat terwijl samenspraak het grootste speerpunt van het gemeentelijke beleid voor deze collegeperiode zou moeten zijn. Daarom: college van B&W, gemeente Zoetermeer, wethouder Paalvast: aan de slag met die samenspraak; ‘geen woorden, maar daden’! 

Rob Wessels

Posted in: CDA,Nieuws,Stadspolitiek,Zoetermeer