Zondag in’t Park naast de Nicolaaskerk in de Dorpsstraat is een kleinschalig festival wat inmiddels een belangrijke aanwinst is gebleken voor Zoetermeer en omstreken. Voor Zoetermeernieuws was ik bij het optreden van de Cosmic Carnival aanwezig.
Overal waar de Cosmic Carnival komt weten ze een geweldige
sfeer te creëren en krijgen ze het publiek aan het dansen. Zo ook tijdens Zondag in’t Park. Ongeveer 150 mensen waren op
het festival afgekomen. Het was echter geen zonnige warme dag waardoor er wat
minder opkomst was als bij eerdere edities van het festival. Toch was de
stemming opperbest toen de Cosmic
Carnival aan het optreden begon. De band is ook nu weer ijzersterk als
het om live performance gaat. Het publiek danst driftig mee op de aanstekelijke
country klanken. De band weet de aandacht goed vast te houden en het publiek
blijft ondanks de buien die overtrekken tot aan het eind van het optreden. Ook
hier gaan de hemelsluizen open wanneer de Cosmic Carnival haar laatste nummer
afsluit. Daarna is het park snel leeg.
Van de band kreeg ik de nieuwe dubbel cd mee om te
beluisteren. Het is wel vreemd als ik de
CD “A Night at the Carnival” in de cd speler steek en luister naar de muziek
waarbij ik tijdens de opnamen in Rotterdam zelf aanwezig was. Het klinkt veel
intenser door de headphones op mijn oren .
De opnamekwaliteit is in elk geval subliem. Nu ben ik een
liefhebber van live muziek met een enorme verzameling aan live optredens op zowel cd, band als DVD.
De band bewijst in vergelijking met het optreden in de Dorpsstraat zeer
constant te zijn in haar live optredens.
De cd begint met een Franstalig intro. Het komt eerst wat
vreemd over. Maar er is herkenning. Een intro wat uit een tv serie komt uit een
grijs verleden. Ook het tweede nummer begint Franstalig waarna de instrumentaliteit
van de band de boventoon krijgt. Het is een swingend jazzy nummer. Die me
ergens aan doet denken. De nummers roepen een herkenning op van veel nummers
die we vroeger op Radio Veronica hoorden. “The Fall” is ook zo’n nummer. En dan
is er het nummer “Clockwerk”. Prachtige harmonieën en meeslepende muziek. Dit nummer heeft naar mijn smaak meer hit
potentie dan Unicorn. Hoewel Unicorn op zich al een juweel is lijkt het grote
publiek het niet echt op te pakken. Een gemiste kans voor het publiek. Playtime
op de radiostations heeft daar natuurlijk alles mee te maken. “Sister Love” is wederom een prachtige ballad met
veel close harmonie zang dat perfect in het gehoor ligt. Terwijl ik naar
het nummer “Sound of the Rain” luister is er onweer boven Zoetermeer maar ook
op de cd. Het nummer doet sterk denken aan de muziek van de band Buddha Sounds, maar heeft duidelijk
een eigen ik. Vooral het nummer “Blue sky lady” trekt me terug naar de
jaren waarin Supertramp de hitcharts beheerste.
En dan is daar ineens “For Arthur” . Een bijzonder nummer dat je niet tussen de
nummers zou verwachten. Gewoon klassiek maar prachtig pianospel. Bijzonder dat
de band ervoor heeft gekozen om dit op de cd te zetten. Maar het weet de
luisteraar te verrassen en bij de les te houden. Bij “Twitch” en vooral “The Green light part 2”
krijg ik weer die herkenning van, waar ken ik dat van? Booker T & the MG’s!. Een band die door haar orgelspel wereldberoemd
werd. Dat hoor ik ook door de muziek van de Cosmic Carnival heen. Het klinkt
lekker.
Cd twee “The Carnival Express” is een heel ander verhaal. Hier voert country de boventoon i.p.v. het mystieke van de eerste cd. Bij het begin van de cd heb je het gevoel in het Wilde Westen te zijn ergens in Indian territory. Waarna je onmiddellijk bij het nummer “Outlaw Blues” meegenomen wordt naar het terrein van de cowboys en outlaws met een good old country style nummer. Verder kom je nummers zoals “Sweet Verginia” van de Stones tegen en een nummer van John Fogerty (CCR) . Lekkere country music met hier en daar een uitstapje naar de Ierse folk. Het nummer “Didn’t Leave Nobody but the Baby” is door de Cosmic Carnival prachtig gezongen. En naar mijn persoonlijke smaak beter dan één van de mooiste versies van het nummer gezongen door Emmylou Harris, Gillian Welch , Alison Krauss. Er volgen nog een aantal country/Iers achtige nummers waarna ik besluit om de cd in mijn loeigrote stereo te stoppen en de buren maar eens wakker te maken. Als grote fan van Creedence Cleerwater Revival en John Forgerty moet ik dit gewoon delen met de buren. ”Run through the Jungle” in de magnifieke uitvoering van de Cosmic Carnival spat uit mijn boxen en de subwoofer danst vrolijk rond door de huiskamer. Ook deze cd is een juweeltje. De cd zal waarschijnlijk wel vastroesten in mijn autoradio. Het is namelijk heerlijke automuziek.
Cd twee “The Carnival Express” is een heel ander verhaal. Hier voert country de boventoon i.p.v. het mystieke van de eerste cd. Bij het begin van de cd heb je het gevoel in het Wilde Westen te zijn ergens in Indian territory. Waarna je onmiddellijk bij het nummer “Outlaw Blues” meegenomen wordt naar het terrein van de cowboys en outlaws met een good old country style nummer. Verder kom je nummers zoals “Sweet Verginia” van de Stones tegen en een nummer van John Fogerty (CCR) . Lekkere country music met hier en daar een uitstapje naar de Ierse folk. Het nummer “Didn’t Leave Nobody but the Baby” is door de Cosmic Carnival prachtig gezongen. En naar mijn persoonlijke smaak beter dan één van de mooiste versies van het nummer gezongen door Emmylou Harris, Gillian Welch , Alison Krauss. Er volgen nog een aantal country/Iers achtige nummers waarna ik besluit om de cd in mijn loeigrote stereo te stoppen en de buren maar eens wakker te maken. Als grote fan van Creedence Cleerwater Revival en John Forgerty moet ik dit gewoon delen met de buren. ”Run through the Jungle” in de magnifieke uitvoering van de Cosmic Carnival spat uit mijn boxen en de subwoofer danst vrolijk rond door de huiskamer. Ook deze cd is een juweeltje. De cd zal waarschijnlijk wel vastroesten in mijn autoradio. Het is namelijk heerlijke automuziek.
Tekst en Foto's: Roland Wichser
