“Spreken we wel dezelfde taal?” vraagt gastspreker Paul Doop zich donderdagavond hardop af. “Ik maakte mee dat bezoekers van mijn ziekenhuis voorstelden om huiskamers voor de patiënten in te richten. Een meer huiselijke omgeving zou de patiënten goed doen.” De reactie van de directie van het ziekenhuis laat zich raden: ‘beste mensen, dit is een ziekenhuis. Wij zijn voor goede zorg tegen een betaalbare prijs en zonder wachtlijsten. Woonkamers, daar zijn wij niet van.’
Spreken u en ik wel dezelfde taal? We zitten in het nieuwe parochiehuis van de Nicolaaskerk. Het gaat vanavond over democratie. Paul Doop is bestuursvoorzitter van Medisch Centrum Haaglanden. Onlangs gaf hij leiding aan een team van vrije denkers en experts die voor het landelijk CDA onderzoek deden naar de houdbaarheid van onze democratie. Democratische uitgangspunten als vrijheid van meningsuiting, vrijheid van godsdienst zonder dat mensen tegen elkaar worden opgezet – het zijn belangrijke waarden die brede steun genieten in de samenleving. Met zijn voorbeeld uit de ziekenhuiswereld illustreert Paul Doop hoe bestuurders en bezoekers niettemin totaal verschillend tegen situaties aankijken. “In de politiek, en in uw eigen omgeving kent u vast meer voorbeelden”, zo houdt hij zijn toehoorders voor.
En inderdaad, de voorbeelden komen vanzelf. Omzien naar iemand met pech op de vluchtstrook vindt lang niet iedereen meer vanzelfsprekend. Maar al te vaak zijn regels en gemaakte afspraken een excuus dat goed luisteren naar wat anderen ons te zeggen hebben in de weg staat. Politici moeten leren om niet alleen maar te ‘zenden’. De behoefte aan toegankelijke mensen met een luisterend oor wordt breed gevoeld. De steun voor de democratie, en de waarden die wij met democratie associëren blijkt ook vanavond groot. Waar het op aankomt is hoe invulling wordt gegeven aan deze waarden. Een luisterend oor vinden we belangrijker dan een doorwrochte boodschap.
Ook vragen mensen ruimte van de politiek om zelf aan de slag te kunnen gaan en verantwoordelijkheid te nemen. Het CDA voelt zich als partij van de samenleving bij uitstek aangesproken door maatschappelijke initiatieven vanuit de samenleving. Bevraagt u de politici gerust kritisch op hun bijdrage voor de samenleving. Wees bij een partij als het CDA echter niet verrast als u deze zelfde vraag ook terugkrijgt. Het CDA is een partij die gelooft dat mensen ook zelf iets voor de samenleving kunnen betekenen. Er is meer dan markt en overheid. Er is ook zoiets als een gemeenschap, als dingen samen doen.
Als je goed om je heen kijkt kom je zulke mensen overal tegen. Ze zijn met velen, bevlogen mensen bij de sportclub, achter de bar van de wijkvereniging, ze doen een boodschap voor hun buurvrouw, zijn actief in het adoptiegroen, het zijn mensen die trots de eerste oogst van hun volkstuintje tonen en met u delen. In uw eigen omgeving kent u vast meer voorbeelden.
En ja, je vind ze ook bij het CDA in de politiek, en op de kandidatenlijst voor de Provinciale Statenverkiezingen. In ons midden zijn Frank Buijs uit Lansingerland (‘stem 18 maart op #18’) en Monique de Veld-van Hassel uit Pijnacker Nootdorp (# 11 op kieslijst CDA). Enthousiast vertellen ze over wat hen bezighoudt, en wat het CDA, de provincie en Zoetermeer elkaar te bieden hebben.
Op een avond als deze ben ik trots op mijn partij, en op de waarden waar het CDA voor staat.
Op een avond als deze voel ik mij geïnspireerd door Paul Doop en de spiegel die hij ons voorhoudt,
Op een avond als deze bewonder ik mensen als Frank Buijs en Monique de Veld-van Hassel, en met hen vele anderen die zich namens het CDA inzetten voor de democratie, en de democratische waarden.
Bijdrage door Klaasjan de Jong
