Oplossen van problemen moet centraal staan
GroenLinks ondersteunt de gedachte dat mensen waar mogelijk
hun eigen problemen oplossen. In het nieuwe WMO-beleid is het verstrekken van
voorzieningen niet meer het uitgangspunt, maar het oplossen van problemen staat
centraal. Dat vereist een zorgvuldige voorbereiding van de besluitvorming,
waarbij samen met de aanvrager gekeken moet worden, wat voor de aanvrager de
beste oplossing is. Dat heet in het WMO-beleid "vraagverhelderingsgesprek". Als
daar uitkomt dat er een hulpmiddel of voorziening nodig is dan moet dat
hulpmiddel of die voorziening er volgens GroenLinks gewoon komen.
Duidelijke spelregels beschermen de
aanvrager
Het college heeft er voor gekozen om dat voortraject van
vraagverheldering buiten de verordening te laten en de verordening alleen maar
van toepassing te laten zijn voor de aanvraag van voorzieningen. Daarmee
verdwijnen de aanvragers die bij de vraagverheldering te horen krijgen dat ze
hun problemen zelf maar moeten oplossen uit beeld. Volgens GroenLinks moeten er
duidelijke spelregels komen, zodat de mensen niet zomaar aan hun lot overgelaten
kunnen worden. We kunnen en mogen er niet van uitgaan dat iedere aanvrager
mondig genoeg is om voor zijn of haar belangen op te komen, en dat is wat dit
college juist wel doet.
Mensen vragen niet voor niets om hulp
Belangrijkste drijfveer van het college en bovendien de
meeste partijen in de raad is, dat men denkt dat er veel bespaard kan worden
doordat onterechte aanvragen niet meer gehonoreerd zullen worden. In de ogen van
GroenLinks vragen mensen niet voor niets om hulp. Natuurlijk zullen er altijd
mensen zijn die profiteren van lucratieve regelingen. Ik kan mij bijvoorbeeld
nauwelijks voorstellen dat een gemiddeld raadslid met een eigen huis vrijwillig
zal afzien van het recht op hypotheekrenteaftrek. Dat zou nog eens een besparing
opleveren! De analyse van onze fractie is dat de WMO geen luxe regeling is, waar
makkelijk van geprofiteerd kan worden. De vraagverheldering is nodig om bij de
overheid ontstane automatismen op het gebied van verstrekkingen uit het systeem
te halen. Zo ken ik een voorbeeld van een mevrouw die een scootmobiel van de WMO
kreeg en, ondanks de rijvaardigheidscursus, nauwelijks gebruik maakte van het
apparaat. Ze durfde het apparaat namelijk niet te gebruiken. Voor deze mevrouw
was deze voorziening duidelijk geen oplossing.
Amendement is aangenomen
De commissie samenleving van de Zoetermeerse gemeenteraad
heeft in onderling overleg een door de volledige raad ondersteund amendement
gemaakt, dat het college opdraagt een aantal van de spelregels alsnog in orde te
maken. Voor het einde van het jaar 2013 moet er een besluit genomen worden. In
het amendement wordt beschreven welke belangrijke zaken alsnog geregeld moeten
worden. Het betreft aanpassing van de regels voor ondersteuning van mantelzorg,
een onafhankelijke klachtenregeling en de bovengenoemde vraagverheldering. Al
tijdens het raadsdebat werd er door het College aan het voorstel gemorreld en
werd het amendement door de wethouder op verschillende punten afgezwakt. Als het
College straks met een uitwerking komt is het dus maar de vraag of de brede
steun er nog steeds is.
Politiek werkt niet simpel
GroenLinks heeft dit amendement gesteund, omdat het een
belangrijke stap in de door ons gewenste richting is. Wij vinden het
tegelijkertijd niet nodig om hier een half jaar de tijd voor te nemen. Voor de
belanghebbenden die na 1 juli 2013 en voor 1 januari 2014 een aanvraag doen, is
er nu een onduidelijke situatie ontstaan. Dat vinden wij ongewenst. Bovendien:
waarom zou je wachten tot morgen als een probleem vandaag opgelost kan worden?.
Daarom heeft GroenLinks de opdracht aan het college over de
vraagverheldering in een amendement gegoten. Een half dagje werk in plaats van
een half jaar. Wie denkt dat we daar ook brede steun voor hebben gekregen, komt
bedrogen uit. Zo simpel werkt de politiek in Zoetermeer niet. Dit amendement
kreeg gelukkig nog wel steun van de fractie van de SP, maar een meerderheid was
heel ver te zoeken.
