Door Ed Stevenhagen
Het volgende monument wordt door de knagende tijd sloop"waardig" gemaakt. Het gaat om de laatste restanten van de Leeuwenhoeve aan de Zegwaartseweg 96.
De Leeuwenhoeve is rond 1750 gebouwd en daarmee een van de oudste boerderijen die Zoetermeer rest. Zelfs ouder dan de bekende oude kerk aan de Dorpsstraat die in 1785 geheel werd vernieuwd. Alleen de toren is uit de 17e eeuw.
Wederom een trieste mijlpaal. De monumenten verdwijnen in Zoetermeer in een rap tempo. De Lydiahoeve aan de Zegwaartseweg 59, vloog na een tijd van verloedering in brand om plaats te maken voor de horeca Koetjes en Kalfjes.
De monumentale Gasfitterswoning aan de Delftse Wallen 15 moet plaatsmaken voor woningen in het "hogere segment". Bodemsanering werd als argument aangedragen. Een eerste rapport weerlegde de noodzaak het monument af te breken. Daarom liet de gemeente een nieuw rapport opstellen dat die noodzaak wel moest aantonen.
De oude watertoren in Rokkeveen brokkelt langzaam naar zijn einde wanneer er niet wordt ingegrepen.
Van de Oude landscheidingsdijk uit de dertiende eeuw, die de Hoogheemraadschappen Delfland, Rijnland en Schieland scheidde, restte nog een laatste deel onderd de geplande Oosterheemlijn. Een archeologische onderzoeksbureau kwam na een veldonderzoek met de aanbeveling dat er archeologisch onderzoek moest komen. Dat rapport heeft het bestemmingsplan Verlengde Ooosterheemlijn niet gehaald. Een notitie van de gemeente moest er voor zorgen dat verder onderzoek niet nodig zou zijn. En al dus geschiedde.
Op de foto uit 2011 is het verschil met 2004 duidelijk zichtbaar.
Nee, voor monumenten heeft Zoetermeer geen plaats.
Cultureel erfgoed moet in Zoetermeer wijken voor "duurzaam" plezier en vertier.
De monumenten van de gemeente Zoetermeer
Uit: De Gave Stad Seghwaert, pag 10.
-----------------------------------
Hoewel het er niet van af straalt is de Zegwaartseweg rechtstreeks verbonden met een van de meest heroïsche perioden uit de vaderlandse geschiedenis: het ontzet van Leiden in de Tachtigjarige Oorlog. Een Zoetermeerder heeft de Geuzen naar de Zegwaartseweg geleid,
toen de Voorweg door de sterke Spaanse tegenstand onneembaar bleek. De Geuzen staken de dijk op enkele plekken door, waardoor de polders tot aan Leiden onderliepen en zijzelf konden doorvaren tot onder de Leidse stadsmuren. De bewering dat de twee bochten in de Zegwaartsewetering restanten zijn van deze daad is helaas een fabel. De wetering is pas gegraven bij de droogmaking van de Palensteinse Polder in de achttiende
eeuw. Hij is toen om de bestaande boerderijen heen gegraven.
Aan de Zegwaartseweg staan nog boerderijen en andere gebouwen uit de ‘dorpse’ geschiedenis van Zoetermeer, waarvan verschillende op de monumentenlijst zijn geplaatst. Drie boerderijen dateren nog uit de achttiende eeuw; de langhuisboerderij op Zegwaartseweg 31, de schuur van de Leeuwenhoeve op nummer 96 en de boerderij op nummer 43.
Uit plaats.nl:
--------------
Schuur Leeuwenhoeve al ruim 250 jaar oud: Wonen in een gemeentelijk monument
http://www.plaats.nl/benthuizen/nieuws/554554/schuur-leeuwenhoeve-al-ruim-250-jaar-oud-wonen-in-een-gemeentelijk-monument/
ZOETERMEER Langs de Zegwaartseweg staat een vrijstaande schuur van ruim 250 jaar oud. Deze schuur aan de Zegwaartseweg 96 werd in juni 1987 op de gemeentelijke monumentenlijst geplaatst vanwege het architectuurhistorische en cultuurhistorische belang en vanwege de karakteristieke ligging aan de Zegwaartse wetering met de insteekhaven. De schuur maakte oorspronkelijk deel uit van de boerderij Leeuwenhoeve.
Daar wij het in deze NVM Makelaarskrant over gemeentelijke monumenten hebben, willen we deze schuur niet onvermeld laten. Maar fraaier is het woonhuis, dat inmiddels alweer 52 jaar geleden werd neergezet. Vandaar dat u niet van de schuur, maar de foto van dat woonhuis hierbij ziet staan.
Jarenlang was op het terrein tuincentrum Forsythia gehuisvest. Later verhuisde het tuincentrum naar de Voorweg, toen het tuincentrum maar bleef mee groeien met het steeds maar uitbreidende Zoetermeer. Inmiddels is het tuincentrum bekend onder de naam Intratuin en is aan de Zegwaartseweg niets meer dat herinnert aan het voormalige tuincentrum. De schuur uit circa 1750 is echter altijd gebleven en met de opname in 1987 als gemeentelijk monument is het een beschermd pand geworden.
Aanvankelijk stond tot 1977 nog het bijbehorende voorhuis, maar dat werd samen met een vrijstaande schuur aan de achterzijde afgebroken. Oorspronkelijk stond aan de linkerkant, loodrecht op de weg gesitueerd, een schuur die van voor 1832 dateerde en die in 1881 werd afgebroken. Aan de achterzijde bevindt zich thans nog een houten schuurtje uit 1881, dat evenals de grote schuur op de gemeentelijke monumentenlijst is geplaatst. Op kaarten uit 1763 is reeds bebouwing op deze plek aangegeven. De schuur heeft een gepotdekselde voorgevel en is gedekt met een rieten zadeldak met wolfeind. Het pand staat loodrecht op de straat. In de zijgevels bevinden zich toegangsdeuren en kleine boogvormige vensters.
Het houten schuurtje heeft gepotdekselde wanden en is gedekt met een rieten kap.
In de volgende NVM Makelaarskrant zullen we weer een woonhuis beschrijven, dat eveneens op de gemeentelijke monumentenlijst voorkomt. Het is zover wij weten het laatste gemeentelijke monument aan de Zegwaartseweg. Maar er zijn nog enkele gemeentelijke monumenten aan andere straten in Zoetermeer, die wij in deze rubriek nog niet hebben behandeld. Bovendien zijn er nog zeker vijftien rijksmonumenten in Zoetermeer, waarvan de meeste panden ook worden bewoond. Het is toch wel bijzonder, dat er 118 gemeentelijke en nog eens 15 rijksmonumenten zijn bewaard gebleven in het tweelingdorp Zoetermeer en Zegwaart. In 1935 werden de dorpen samengevoegd tot Zoetermeer en telde toen 4500 inwoners. Tot de jaren zestig werd slechts op kleine schaal nieuwbouw gepleegd voor de eigen bevolking. De ruimteproblemen van Den Haag was in 1962 de reden, dat Zoetermeer werd aangewezen als groeikern om de Hagenaars te kunnen huisvesten. Het dorp telde amper 10.000 inwoners, terwijl we nu met 120.000 inwoners zijn. Zeker in het begin van de uitbouw van Zoetermeer zijn vele historische panden verdwenen. Het Historisch Genootschap Oud Soetermeer heeft wat dat betreft heel veel werk verricht om panden te bewaren. En is ook nu nog actief om te voorkomen dat panden van architectuurhistorisch en cultuurhistorisch belang worden gesloopt. Zo zet de vereniging zich op dit moment onder meer in om het gasfittershuisje aan de Delftsewallen te behouden. Het gemeentelijk monument wil de gemeente slopen om dat het gebied, waarop het huisje staat moet worden gesaneerd. De grond is vervuild door de oliegestookte gasfabriek, die daar van 1907 tot 1917 stond. Nadat we het laatste gemeentelijk monument aan de Zegwaartseweg hebben behandeld, willen we ook aandacht besteden aan dit gasfittershuisje uit 1906. De vrijstaande dienstwoning was bedoeld voor de gasfitter. Het heeft een bescheiden bloementuin en is achteraf gelegen achter drie geschoren linden op het voormalige fabrieksterrein.
(Zoetermeernieuws)
